1. Apocalypse Now (1979, Francis Ford Coppola)
Coppola’s Vietnam-epos won de Gouden Palm in 1979, nog voordat de film überhaupt af was. De film, waarin Martin Sheen een missie krijgt om de ontspoorde kolonel Kurtz (Marlon Brando) uit te schakelen, is een duister meesterwerk over de waanzin van oorlog en de duisternis in de mens.
2. Taxi Driver (1976, Martin Scorsese)
De film die Scorsese definitief op de kaart zette: een kille, verontrustende aanklacht tegen de verloedering van New York in de jaren zeventig. Robert De Niro’s rol als getormenteerde taxichauffeur is iconisch geworden.
Alle films die je volgens Martin Scorsese gezien moet hebben.
3. Hiroshima Mon Amour (1959, Alain Resnais)
Een poëtische en pijnlijke reflectie op oorlog, herinnering en onmogelijke liefde tussen een Franse actrice en een Japanse architect. Resnais’ montage, afwisselend tussen heden en verleden, was revolutionair, net als Marguerite Duras’ scenario.
4. Pulp Fiction (1994, Quentin Tarantino)
Quentin Tarantino’s Pulp Fiction werd bij de première uitgefloten, maar won tóch de Gouden Palm. De film, met onder meer Uma Thurman en Samuel L. Jackson, combineert ironie, geweld en briljante dialogen – en herdefinieerde de Amerikaanse cinema.
5. No Country for Old Men (2007, Ethan en Joel Coen)
De Coen-broers maakten met dit grimmige meesterwerk een moderne western over toeval, geweld en moreel verval. Javier Bardem zet een angstaanjagende slechterik neer. Het leverde vier Oscars op en trok veel bekijks op Cannes.
6. Paris, Texas (1984, Wim Wenders)
Een stilistisch en emotioneel hoogtepunt in de arthousecinema van de jaren ’80. Harry Dean Stanton schittert als een man die langzaam zijn familie – en zichzelf – probeert terug te vinden in een desolaat Amerika.
7. Parasite (2019, Bong Joon-ho)
De eerste Zuid-Koreaanse film die de Gouden Palm won – én later ook de Oscar voor Beste Film. Parasite is een satirische, messcherpe klassestrijd verpakt als thriller. Een meesterwerk over ongelijkheid in een kapitalistische samenleving.
Dit zijn de 5 anti-oorlogsklassiekers die je gezien moet hebben.
8. Boyz N The Hood (1991, John Singleton)
Singletons debuutfilm, gepresenteerd in Cannes binnen de Un Certain Regard-sectie, groeide uit tot een mijlpaal in de Afro-Amerikaanse cinema. Het leverde hem een historische Oscarnominatie op als jongste en eerste zwarte regisseur.
9. Twin Peaks: Fire Walk With Me (1992, David Lynch)
Boe-geroep bij de première, maar nu gezien als een aangrijpende en rauwe prequel die de gruwelen in het leven van Laura Palmer met gevoel en respect toont. Lynch op zijn meest verontrustend – en menselijk.
De 8 best geïmproviseerde filmscènes.
10. Barton Fink (1991, Joel Coen)
Een existentiële satire over het creatieve proces, Hollywood en mentale aftakeling. John Turturro speelt de geblokkeerde schrijver met briljante zelfingenomenheid. De film won de Gouden Palm en drie andere prijzen in Cannes.
11. Marie Antoinette (2006, Sofia Coppola)
Sofia Coppola’s kostuumfilm is geen historisch drama, maar een intiem portret van vrouwelijke vervreemding. Versailles wordt een kooi van goud, esthetiek een valstrik. Kirsten Dunst is betoverend als de jongvolwassen koningin in een wereld zonder uitweg.
2 thoughts on “De 11 beste première-films van Cannes”
Comments are closed.