De liftdeuren openen langzaam. Je verwacht een uitzicht, maar stapt eerst recht de keuken in. Of beter gezegd: tegen een chef’s table aan wat tevens een bar is. Hier begint CIMA. Je neemt plaats, bestelt een cocktail en raakt vanzelf in gesprek met de chef die voor je ogen kleine gerechten bereidt. Geen haast, geen uitleg die moet overtuigen; alleen smaken die spreken.
Pas daarna opent de ruimte zich. Het uitzicht over de daken van Amsterdam, dichtbij en groots tegelijk. De stad voelt hier stiller, alsof je er net boven zweeft. CIMA is geen rooftop die draait om zien en gezien worden, maar om blijven. Om te zitten, te kijken en te proeven.
De mezcal speelt een stille hoofdrol. De kaart nodigt uit om te ontdekken: van frisse en toegankelijke stijlen tot diepere, rokerige varianten die je langzaam wilt drinken. Ook in de cocktails komt die gelaagdheid terug. Een Margarita, een Mezcal Negroni met een aardse rand of een Paloma die meer is dan verfrissing alleen. Alles is in balans, nooit schreeuwerig.
Zelf cocktails maken? Dit zijn onze favoriete recepten.
Het eten sluit daar naadloos op aan. Kleine gerechten bedoeld om te delen en om steeds iets bij te bestellen. Ceviche met octopus en garnaal, taco’s met short rib of paddenstoel, oesters met koriander mojo. Het zijn smaken die je wakker houden, die vragen om nog een slok of nog een gesprek. Aan de chef’s table krijgt dat alles extra betekenis; je ziet hoe het wordt gemaakt, hoort waarom iets zo wordt geserveerd en proeft het met aandacht.
Wat CIMA bijzonder maakt is de rust die het uitstraalt. Ondanks de muziek en de energie. Dit is zo’n plek waar je niet één keer komt. Voor een cocktail na het diner, voor een lange avond met vrienden of gewoon omdat je zin hebt in goed eten en een uitzicht dat nooit verveelt. CIMA voelt nieuw, maar tegelijk alsof het er altijd al had moeten zijn. Een rooftop waar ik graag vaker zal terugkomen.
CIMA, Hekelveld 10, Amsterdam
