Voor acteur Ewan McGregor zijn de motorreizen met vriend Charley Boorman een ‘meditatie tussen de rollen door’. McGregor: “Over land reizen brengt je buiten je comfortzone. Je brengt veel tijd door in je eigen hoofd.”
Ze hebben al driemaal de wereld rondgereden, maar ditmaal proberen Ewan McGregor en goede vriend Charley Boorman de Long Way Home te rijden. Het reisprogramma en dé manier om je vriendschap een boost te geven bestaat alweer 20 jaar.
De langlopende reisserie voor mannen op motoren werd in 2020 na een pauze van bijna 15 jaar nieuw leven ingeblazen door Apple. De mannen reden op elektrische motoren van het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika naar Los Angeles.
Dat was vermakelijk, maar Long Way Home gaat weer terug naar de basis en is ultieme slow tv. Weg is het enorme productieteam en extreem voorgeproduceerde problemen, maar twee vrienden die elkaar bijna vier decennia kennen en op meters van elkaar dwars door Europa rijden.
Lees het volledige interview met Ewan McGregor in ModMod #10 - binnenkort in de winkel
Highway Patrol
De twee hebben al eerder extreme reizen van A naar B gemaakt – van Londen naar New York, van de top van Schotland naar de punt van Zuid-Afrika en van Zuid-Amerika tot aan LA.
Deze keer blijven ze dichter bij huis en verkennen een stuk Europa dat ze altijd over het hoofd hebben gezien. “We keken naar dit deel van de kaart en dachten: we kennen het eigenlijk niet,” vertelt Ewan McGregor vanuit Londen. “Er was wel wat planning, maar veel van wat je ziet, is gewoon wat we onderweg tegenkwamen.”
McGregor en Boorman (zoon van Deliverance- en Hope and Glory-regisseur John Boorman) ontmoetten elkaar bijna veertig jaar geleden op een filmset. “Ons eerste gesprek ging over motoren. Vorige week belde hij me weer om over motoren te praten. Er is dus letterlijk niets veranderd. Al ken ik ‘m nu wel zo goed dat ik weet wat ik moet doen als we een mindere dag hebben. We precies weten wanneer de ander ruimte nodig heeft.”
McGregor koos deze keer voor een Moto Guzzi Eldorado uit 1974, die als patrouillemotor werd gebruikt door de California Highway Patrol. Boorman koos een verroeste BMW R75/5 en deed zijn uiterste best om hem geschikt te maken voor de weg.
Het duo vertrekt vanuit McGregors huis in Schotland naar Nederland om vervolgens via Scandinavië, de poolcirkel, de Baltische staten en de Alpen en Frankrijk te rijden. Naar ‘huis’. “Ik ben altijd al dol geweest op oude motoren. Voordeel voor zo’n lange reis: Ze zijn te repareren. Aan de kant van de weg kun je ze met wat schuurpapier, een schroevendraaier en een hamer waarschijnlijk weer aan de praat krijgen.”
Wat hebben de series je gegeven?
“Ik zou zeggen dat ik erin geslaagd ben de carrière te krijgen waar ik in eerste instantie naar verlangde. Ik ben betrokken geweest bij een aantal grote, onzinnige dingen; maar ook bij veel belangrijke dingen. Ik heb veel geluk gehad en deze reizen zijn daar een voorbeeld van. Er zit ook iets meditatiefs in die motorreizen met Charley. Je brengt veel tijd door in je eigen hoofd. Over land reizen brengt je buiten je comfortzone en in contact met mensen en plaatsen die je anders nooit zou tegenkomen. Daarom blijven we het doen.”
Blijft deze serie een onlosmakelijk deel van je leven?
“Ik denk dat het altijd een deel van mij blijft en dat we dit blijven doen, zolang ik nog enigszins flexibel van een motor stap. Toen we in 2003 droomden van Long Way Round, had ik me dat niet kunnen voorstellen. We begonnen erover te praten en te plannen. Het interessante is dat we toen iets begonnen waar we vandaag de dag nog steeds in geloven. Dat we door de manier van reizen toch een heel kleine voetafdruk achterlaten.”
Hoe merk je dat?
“We kwamen een jongen tegen tijdens de reis door Europa. In Noorwegen zagen we hem. Hij had de serie 20 jaar geleden gezien en hij zat op zijn motor en beleefde zijn eigen avontuur. Hij zei: ‘Ik ben zo blij jullie te zien. Dankzij jullie doe ik dit zelf ook. Ik weet nog dat ik jullie als kleine jongen op de bank zag, met mijn vader en moeder naast me’.”
Wat leerde je van het vorige seizoen?
“Zo’n 80 procent van deze reis waren we alleen met Charley en cameramannen Claudio en Max. Dat was altijd het plan. Houd het realistisch. Houd het klein. Dus als je ergens aankomt, kom je niet aan met een lading camera’s en al dat soort dingen waardoor mensen anders reageren dan wanneer we met z’n tweeën zijn.”
Dus het is niet slechts een ontsnapping aan een filmset?
“Nee, totaal niet. Ik vind het geweldig om acteur te zijn. Ik hou van mijn werk, en ik hou ook van dit werk. Dit is daar een onderdeel van voor mij. We maken een film, op onze eigen manier.”
Wat blijft, naast de vriendschap, zo verleidelijk aan deze trips?
“Eén van de mooiste dingen eraan is dat je de planeet waarop we leven vanaf de zit van een motor kunt zien, terwijl je een soort onderdeel bent van de omgeving. Als het koud is, ben je koud. Als het nat is, ben je nat. Het is een heel realistische ervaring, iets dat je nog maar zelden ervaart.”
Wat is er verder nog over? Terugkeren naar regisseren?
“In 2016 heb ik American Pastoral gemaakt, gebaseerd op Philip Roth’s Pulitzer Prijs winnende boek. Een periode waarin ik me nog nooit zo levendig, bang en verantwoordelijk heb gevoeld. Ineens kreeg ik de kans om iets te doen waarvan ik al 15 jaar droomde. Hoe ga ik het nu doen? Wat voor regisseur word je? Ik heb de film gemaakt die ik wilde maken en ik was er erg trots op. Maar toen de film uitkwam en er niets gebeurde, brak het me enigszins. Toch zou ik graag nog eens een goed script vinden als een krachtig voertuig.”
Doet dat je ooit twijfelen?
“Dat is het gekke. In de aanloop naar iets zijn er momenten dat ik nerveus en angstig ben, er heilig van overtuigd dat ik het niet kan. Dat is weg als ik start. Van alles in mijn leven trek ik mijn uiteindelijke werk niet in twijfel. Al was ik in het begin van mijn carrière soms wel erg zelfverzekerd,” (lachend), “Op het arrogante af. Toch heb ik er mijn hele leven op gericht om acteur te worden en te proberen er goed in te zijn en ervan te genieten. Ik doe dat op een heel instinctieve manier. Ik word niet gekweld. Ik ben nooit iemand geweest die zich enorm voorbereidde. Ik lees geen tientallen boeken of spreek met talloze mensen. Ik ben veel beter in het moment, met andere acteurs en een draaiende camera. Daar vertrouw ik op.”
Long Way Home is nu te zien op Apple TV+
