Na jaren van ‘democratisering’ lijkt de kunstwereld zich terug te trekken achter haar klassieke façade. Geen generatieve NFT’s of TikTok-galeries meer, maar linnen doeken, installaties waar je uren voor nodig hebt, en kunstenaars die weigeren hun werk uit te leggen. Elite is geen scheldwoord meer, maar een keurmerk.
We zien een herwaardering van het mysterie, van het onbegrijpelijke. Kunst als een ervaring, niet als een product. Galerieën worden weer tempels, geen winkels. Is dat erg? Helemaal niet. Want in een tijd waarin alles wordt uitgelegd, verliest kunst haar kracht als ze ‘inclusief’ moet zijn. ModMod zegt: laat ons weer verdwalen in een werk, zonder QR-code. Misschien is dit de wraak van de esthetiek — kunst als iets dat zich niet laat uitleggen, niet laat clicken, maar wel raakt.
Hoe ook de auto-industrie aan de NFT's ging.
Kunstenaars zoals Michaël Borremans, Laure Prouvost en zelfs Jeff Wall tonen werk dat niet vraagt om begrip, maar om aandacht. En misschien is dat wel het meest elitaire dat je vandaag kunt doen: je tijd geven.
5 Veelgestelde vragen:
- Waarom wordt kunst weer als elitair beschouwd?
- Omdat ze zich opnieuw terugtrekt uit het publieke domein en niet meer overal ‘uitlegbaar’ wil zijn.
- Wat is de invloed van NFT’s op de kunstmarkt?
- NFT’s democratiseerden kunstverkoop, maar vervlakten vaak het artistieke discours.
- Zijn jonge kunstenaars nog zichtbaar zonder Instagram?
- Ja, via galeries, kunstbeurzen en traditionele netwerken zoals residenties en kunstacademies.
- Wat zijn toonaangevende galeries in 2025?
- Thaddaeus Ropac, Perrotin, Stevenson en Annet Gelink Gallery blijven toonaangevend.
- Hoe ziet kunstbeleving eruit post-digitalisering?
- Intiemer, trager en fysieker — met nadruk op ambacht, materiaal en ruimte.
