Het kledingstuk dat nooit doorbrak

Zelfs James Bond lukte het niet om de leotard populair te maken onder ons heren.

Actor Sean Connery, Ian Fleming and actress Shriley Eaton on the set of "Goldfinger". (Photo by Sunset Boulevard/Corbis via Getty Images)
Stijlpastoor
ridder van kooten spencer
Het kledingstuk dat jou intelligenter maakt
Door Arno Kantelberg
Stijlpastoor
Een verfblik als tas? Of een chipszak?
Door Arno Kantelberg

Een leotard is eigenlijk een turnpakje, zo noemen wij het in Nederland. Engelsen gebruiken de term leotard, die ze hebben geleend van een Franse acrobaat.

Jules Léotard maakte in de negentiende eeuw naam met een vliegende trapeze-act in het Cirque Napoleon te Parijs. De jonge Jules had zijn ambacht geleerd boven het zwembad in Toulouse waar zijn vader de scepter zwaaide. Zo’n zwembad werkte fantastisch bij gebrek aan luchtkussen.

Eenmaal in Parijs maakte Jules Léotard grote naam met zijn acrobatische act. Maar er was ook een andere reden waarom met name een grote schare vrouwen de shows van Léotard bezocht. Dat kwam door het pak uit één stuk dat Léotard droeg

Het acrobatenpak was een eigen uitvinding van Léotard. Het zat bijna vacuüm gezogen om zijn lichaam en vrouwelijke bezoekers vergaapten zich, zo las ik ergens, aan ‘de uitpuilende borst’ die uit de diepe v-nek van het pak oprees. 

FRANCE - SEPTEMBER 03: A carte-de-visite portrait of the French acrobat Jules Léotard (1839-1870), taken by an unknown photographer in about 1865. A carte-de-visite is a photograph mounted on a piece of card the size of a formal visiting card of the 1850s - hence the name. The format was introduced by the French photographer Andre-Adolphe-Eugene Disderi (1819-1889) in 1854. As well as family portraits, commercial cartes of celebrities such as politicians, royalty and popular personalities were published. The craze for collecting celebrity cartes-de-visite in albums reached its peak during the 1860s but the format remained popular until the beginning of the twentieth century. The backs of cartes-de-visite were normally printed with the photographer's name and address. (Photo by SSPL/Getty Images)

Na zorgvuldige bestudering van bovenstaand portret van Jules Léotard zal iedereen tot de conclusie komen dat er waarschijnlijk nog een fysieke manifestatie is waar de dames op aansloegen. Dat is de trotste voorsteven die monsieur acrobat toont ter hoogte van de schaamstreek.

De foto van Jules Léotard komt van een zogenaamde carte-de-visite. Dat waren ‘visitekaartjes’ van beroemdheden. Bewonderaars verzamelden dergelijke fotokaarten van royals, politici en acrobaten zoals de bescheiden besnorde Léotard. 

In Nederland kennen we de carte-de-visite van Israël Kiek, de fotopionier aan wie we de term ‘kiekje’ te danken hebben.

Rolling Stones Sticky Fingers

De bolling in de broek bij de acrobaat is opvallend vanwege de onbeschaamdheid waarmee het wordt geëtaleerd. Iets meer dan een eeuw later zouden de Rolling Stones hetzelfde presteren op de hoes van Sticky Fingers, maar dat was ter provocatie. Bij Léotard is het juist de nonchalance die het zo tja, innemend maakt.

Deze tennisster weet wel hoe je een leotard moet dragen.

De leotard is nooit echt doorgebroken in de mannengarderobe. Dat lag niet aan Léotard, maar ook niet aan James Bond. In de derde Bondfilm Goldfinger (1964) verschijnt Sean Connery namelijk ten tonele in een badstoffen leotard.

Actor Sean Connery, Ian Fleming and actress Shriley Eaton on the set of "Goldfinger". (Photo by Sunset Boulevard/Corbis via Getty Images)

Dat koddige hansopje is behoorlijk a-typisch is voor de geheim agent die zich normaal gesproken zo gedistingeerd kleedt. Dat gold zeker voor Sean Connery, die sowieso de virielste aller Bondvertolkers was. In Goldfinger bekeert hij – letterlijk – in een handomdraai de lesbische Pussy Galore – kom daar nu nog eens om.

Sean Connery levert in Goldfinger het bewijs voor de ModMod-stelling dat het niet uitmaakt wát je draagt, maar hóe je het draagt. Op bijgaande foto tapt hij uit hetzelfde vaatje. Connery lijkt nergens mee te zitten, zo achteloos als hij erbij staat. 

Als je iets aantrekt, moet je je er uiteraard ook niet voor schamen, dat werkt niet. “Attitude is a little thing that makes a big difference”, wist Winston Churchill al. Al had Jules Léotard daar weer heel andere middelen voor.

Stijlpastoor
ridder van kooten spencer
Het kledingstuk dat jou intelligenter maakt
Door Arno Kantelberg
Stijlpastoor
Een verfblik als tas? Of een chipszak?
Door Arno Kantelberg