In Nick Cave – The Devil: A Life is de duivel een gebrekkige man. Gezegend en vervloekt met menselijke zwakheden. Aan de hand van 17 beeldjes volgt Cave een leven dat wordt gekenmerkt door een reeks bepalende gebeurtenissen. “Wat begon als een verlangen om een enkel klein duivelsfiguurtje te creëren als voertuig voor een intens rood glazuur,” vertelt Cave. “Werd een reis naar absolutie. Van een reeks verpletterende gebeurtenissen naar een soort van verlossing.”
Museum Voorlinden heeft de gehele serie aangekocht en is ditmaal tot en met 9 maart te zien in het Wassenaarse museum. Ook is er het door Voorlinden uitgegeven boek Nick Cave: The Devil – A Life (€59,95), met een verhaal van de 67-jarige.
De 17 taferelen, van onschuldig kind tot sterfelijkheid, zijn geïnspireerd op de Staffordshire flatbacks. Keramische beeldjes die voornamelijk tijdens de Victoriaanse periode de schoorsteenmantel sierden. Een favoriet van Cave.
En juist dat huiselijke en ‘volkse’ aan de keramische stijl is wat Cave’s ontzagwekkende en verschrikkelijke aard van zijn onderwerp kracht bij zet. Het project was dan ook zeer persoonlijk voor hem. “De keramische werken, en in feite alle nummers die ik schrijf, gaan over het idee van vergeving, het idee dat er een morele deugd in schoonheid zit,” vertelt Cave met een afgezwakt Australisch accent door decennialang wereldwijd toeren en een huis in Engeland. “Het is een soort balanceren van onze zonden.”
‘Elke ouder die een kind verliest, is op zoek naar een vorm van vergiffenis‘
De beelden ontstonden op een ochtend tijdens de lockdown, uit de drang om een beeld van de duivel te maken. Veel eerder in Australië, tijdens een rebelse jeugd, ging Cave naar de kunstacademie. Iets dat hij al snel achter zich liet om muziek te maken. “De band sloeg aan, maar mijn kunstcarrière niet, de keuze was gemaakt.”
We zitten nu tegen wederom een nieuwe versie van Nick Cave. Van de postpunk-muzikant uit de jaren 80 naar zijn huidige persona als een wijze christelijke humanist. Zijn concerten nu meer bijna een dienst en via zijn online platform The Red Hand Files geeft hij advies en antwoorden op vragen van bezoekers/fans. Vaak gaat het over verlies en rouw. Iets waar Nick Cave pijnlijk veel ervaring mee heeft. En wat je ook terugziet in zijn serie beeldjes. In 2015 verloor Nick zijn 15-jarige zoon Arthur en in 2022 zijn 31-jarige zoon Jethro. “The Red Hand Files zijn een oefening in empathie. Geloof is voor mij ook lastig, het is intuïtief, vaak sceptisch en diep persoonlijk. Er stroomt veel lijden door The Red Hand Files.”
In hoeverre zijn de 17 beeldjes een zelfportret?
“Het is in zijn geheel een zelfportret. Het begint algemeen, als een portret van een gewone man. Beginnend in onschuld als kind. Richting het einde van de serie is de omschakeling plots en dramatisch en gaat het heel exact naar mijn persoonlijke leven.”
Waar zit die