Er bestaan outfits waarbij je eerst de kleur ziet en daarna pas de man. Dat is hier precies het geval. Het ivoorwitte pak van Virgil van Dijk past perfect bij Wimbledon. Het straalt zomer uit, elegantie en een vleugje Rivièra. Op een dag waarop bijna iedereen in marineblauw verschijnt, is wit een verademing.
Maar daarmee houdt het goede nieuws ook ongeveer op.
Een pak hoort vóór de man te werken, niet eromheen
Het grootste probleem zit niet eens in de opvallende jacquardstof. Die ingewerkte, bijna gekreukte bladstructuur geeft het pak juist karakter. Het probleem is de pasvorm. Dit oogt als een pak dat rechtstreeks uit het rek is gehaald. Geen maatwerk, geen subtiele aanpassingen, maar simpelweg: aantrekken en gaan.
Dat zie je onmiddellijk aan de schouders. Ze steken te ver uit, waardoor Van Dijk – toch iemand met een indrukwekkend postuur – juist minder krachtig oogt. Het jasje volgt zijn lichaam niet, maar hangt eromheen. Bij een man van bijna twee meter is dat funest. Juist hij heeft een kleermaker nodig die het silhouet controle geeft.
Deze voetballer ruikt al twintig jaar goed.
Alsof dat nog niet genoeg is, zit de sluitknoop veel te laag. Daardoor valt het voorpand open en ontstaat een lang, slap silhouet dat eerder doet denken aan een badjas dan aan een scherp gesneden colbert. Een goed pak maakt een man rechter. Dit pak maakt hem groter, maar niet eleganter.
Details maken het verschil
Bij tailoring zijn het vaak de kleine dingen die verraden of iemand echt aandacht aan zijn outfit heeft besteed. Neem de verhouding tussen overhemd en colbert. De boord van het witte overhemd is simpelweg te klein voor de brede revers van het jasje. Daardoor klopt de balans niet. Het oog zoekt houvast, maar vindt die nergens.
De stropdas is verrassend geslaagd. De warme aardetinten geven het geheel wat diepte en de knoop is netjes gelegd. Misschien wel het sterkste onderdeel van de outfit.
Daar staat tegenover dat het gouden horloge, voorzien van diamanten, en de riem met opvallende gouden gesp de verkeerde kant op trekken. Waar Wimbledon vraagt om ingehouden luxe, schreeuwen deze accessoires juist om aandacht. Minder old money, meer showroom.
De best geklede mannen vallen nauwelijks op. Roger Federer begrijpt dat al jaren. David Beckham eveneens. Hun kleding lijkt nooit te proberen indruk te maken. Juist daardoor doet ze dat wel. Virgil van Dijk bezit alles om tot die categorie te behoren: lengte, uitstraling, charisma. Hij hoeft niets te bewijzen met een opzichtig horloge of een gouden gesp. Hoe een wit pak wel voor je kan werken, dat liet acteur Rami Malek (lengte: 1.71 meter) zien op deze editie van Wimbledon:
