Het ‘maximalisme’ van regisseur Steven Caple Jr.

De Transformers: Rise of the Beasts-regisseur over de 90’s, robots en de balans tussen studiofilms en indies.

Entertainment
1990: Dutch writer and artist Jan Cremer and friend (Photo by BSR Agency/Gentle Look via Getty Images)
Nooit meer de flipstand
Door Arno Kantelberg
Entertainment
De meest bijzondere samples in de muziek – Deel 1...
Door Redactie

Voordat je denkt, wéér een Transformers-film, de 35-jarige regisseur Steven Caple Jr. is allesbehalve de cynicus die slechts een popcornfilm wilt afleveren. Na een reeks aan Michael Bay-Transformers, de succesvolle spin-off Bumblebee is het aan de Creed II-regisseur om de Autobots weer nieuw leven te geven.

Transformers: Rise of the Beasts keert terug naar de actie en het spektakel dat wereldwijd zo veel indruk heeft gemaakt op bioscoopbezoekers. De film speelt zich af in de jaren 90 en introduceert een geheel nieuw soort Transformers – de Maximals – in de strijd die op aarde woedt tussen de Autobots en de Decepticons. In de hoofdrollen Anthony Ramos en Dominique Fishback, met daarnaast stemrollen voor onder meer Pete Davidson, Michelle Yeoh en Peter Dinklage.

Rise of the Beasts volgt voor Caple Jr. na het onafhankelijke debuut The Land en, onderdeel van de Rocky-franchise, Creed II met Michael B. Jordan. “Ik groeide op met het kijken naar de ‘Rocky’-franchise en naarmate ik ouder werd, gebeurde er iets krachtigs. Wat ik in mijn kindertijd aanvankelijk zag als spannend entertainment, veranderde als tiener in karakterdrama’s met een echte menselijke inzet. De beste Rocky-films hebben de juiste balans tussen de bokshype en de intimiteit van het personage.”

Net zoals Bumblebee zich specifiek afspeelde in het San Francisco van de jaren ’80, heeft Rise Of The Beasts een duidelijke setting gekozen: 1994, New York City. “We zijn altijd aan de westkust geweest met deze films,” zegt Steven Caple Jr. “De jaren ’90 zijn levendig. Niet alleen qua kleur, maar ook wat betreft cultuur, muziek en hiphop. Het was een groot scharniermoment. Het leek me leuk om dat vast te leggen. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat mensen die in de jaren 90 zijn opgegroeid of er een voorproefje van hebben gehad, het echt kunnen voelen? Maar niet zonder het gevoel dat ik bij Creed II ook wilde toevoegen, iets menselijks buiten al het spektakel.”

Lees ook: Exclusief – Alan Ruck over het einde van HBO’s Succession

Creed II was je ticket naar Hollywood, hoe kijk je daar op terug?
“Ik kon me echt vinden in het niveau van volwassenheid dat Creed doormaakt. Het gevoel dat ik kreeg bij z’n relaties en het starten van een gezin en het proberen om je eigen naam en nalatenschap op te bouwen. Zulke dingen raken me echt, omdat ik hetzelfde probeer te doen met mijn leven en carrière. Er is de pure commerciële hype, het ‘goede gevoel’ dat je krijgt als je naar het boksen kijkt, maar de andere kant is puur karakter, puur artistiek. En ik draag er zorg voor dat ik mensen voor mijn camera zie die ik ook in mijn leven zie.”

Hoe moeilijk was het om het volgende project te kiezen?
“Het kiezen van een project gaat over persoonlijke connecties en een goed gevoel over mijn omgeving, ervoor zorgen dat ik op een comfortabele plek ben om kunst te maken. Ik wil iets zeggen op het scherm én buiten beeld. Ik moet er een persoonlijke band mee voelen. Dat is belangrijker voor me dan proberen om steeds weer een groter project te doen. Met Rise of the Beasts is het tableau gigantisch, maar grijpt terug naar mijn kindertijd. Toen ik vroeger Transformers en het speelgoed ontdekte als kind. Een unieke kans als je je jeugd kan terugbrengen op het witte doek!”

Hoe was het om van een klein drama als The Land en boksfilm Creed II, over te stappen naar veel special effects en CGI?
“Dat vraag ik mezelf ook nog steeds af, man. Knijp me en zeg me dat het echt is. In sommige opzichten heeft elke film van mij me voorbereid op dit moment. Ik heb films gemaakt die drama’s waren, die sport en actie bevatten. Het kind in mij kwam naar boven toen ik de kans kreeg om deze Transformers te regisseren. Alles wat ik onderweg heb geleerd, op het gebied van karakterwerk en dat soort dingen, wilde ik graag toepassen in deze robots die ik al jaren volg. Dus om er een stempel op te kunnen drukken en hopelijk iets fris te brengen voor een nieuw publiek en de OG-fans is opwindend, man. Dus ik hoop dat mensen het op veel manieren leuk vinden en respecteren.”

Hoe is het om dit nu eindelijk aan mensen te laten zien?
“Ik voel me nu goed. Het voelt geweldig om de film aan het publiek te laten zien. Voor mij is dit het einde van zo’n drie geslaagde jaren.”

Wat hoop je dat blijft hangen?
“Ik ben hier niet om robots te laten zien, zodat jullie kunnen zeggen: ‘Ja, dat was cool. Dat was leuk.’ Het spektakel moet er zijn, maar het hart ook. Het klinkt enorm cheesy, maar ik wil zorgen dat je toch iets voelt voor die personages, want dit is de basis voor hoe ik wil dat de franchise verder gaat. En veel van de dingen in deze film zijn een enorme opzet voor waar de franchise heen kan gaan, dus ik ben erg benieuwd om te zien of dat aanslaat.”

Waarom blijven deze franchises maar zo succesvol?
“Ik voel me erg aangetrokken tot deze films en deze franchises, omdat er iets is dat me aantrekt, en velen met mij, in de mix tussen spektakel en het menselijke. Deze films werken alleen als meer is dan alleen maar explosies. Daarbij is het een vlucht uit de realiteit in een wereld die op dit moment niet altijd even prettig is.”

New York is een belangrijke locatie, maar je ging ook naar Peru, hoe was dat?
“Het was zo moeilijk om in Peru te filmen, maar man, wat was het mooi. Die ervaring om naar Machu Picchu te gaan, en Cusco in de jungle, en Tarapoto, en dat vast te leggen op een groot scherm? Dat is waarschijnlijk het toppunt tot nu toe voor mij, om daar te filmen. Het feit dat Machu Picchu nog nooit op een groot scherm te zien is geweest en dat we dat kunnen laten zien en mensen het in de bioscoop kunnen laten ervaren – dat betekent heel veel voor mij.”

Transformers: Rise of the Beasts draait nu in de bioscoop.

Entertainment
1990: Dutch writer and artist Jan Cremer and friend (Photo by BSR Agency/Gentle Look via Getty Images)
Nooit meer de flipstand
Door Arno Kantelberg
Entertainment
De meest bijzondere samples in de muziek – Deel 1...
Door Redactie